از تازى - بركنده شده و غارت شده . منزوف ( manzuf ) ا - ص . ع . آب كشيده شده . و آنكه خونش بسيار بر آمده چندانكه ضعيف گشته باشد . و مست و بيهوش . و سخت تشنه كه زبان و رگهاى وى خشك شده باشد . المثل : اجبن من المنزوف ضرطا . ر . ضرط ( zart ) و ( zaret ) . منزول ( manzul ) ص . ع . گرفتار زكام و نزله . منزول ( monzavel ) ص . ع . هلاك شونده . و افتاده و ساقط شونده . و زايل شونده . منزوى ( monzavi ) ص . ع . دور شونده . و در زاويه خانه قرار گرفته . و پوست در كشيده شده و ترنجيده . منزوى ( monzavi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - گوشه‌نشين و گوشه‌گير و يك‌سو شدهء از مردمان و منفرد و مجرد و بان پرست و تارك دنيا . منزه ( monazzah ) ص . ع . دور از پليديها و ناپسنديها . منزه ( monazzah ) ص . پ . مأخوذ از تازى - رستگار و آزاد و پاك و پاكيزه و بىآميزش . و پارسا و مقدس و بىگناه . منزهة ( manzahat ) ا . ع . جاى خوش‌آيند و خوشنما . ج : منازه . منزى ( manzi ) ا . پ . نام مملكتى در شمال چين . منزى ( monzi ) ص . ع . آرزومند و راغب و طالب . منس ( manas ) ا . ع . شادى و خرسندى . منس ( manas ) م . ع . منس منسا ( از باب سمع ) : شادمان گرديد . منسأة ( mansa'at ) م . ع . نسانسأ و منسأة . ر . نسء . منسأة ( mansa'at ) و ( mensa'at ) و منساة ( mans t ) و ( mens t ) ا . ع . عصا و چوب‌دستى كه بدان ستور رانند . منساح ( mens h ) ا . ع . جاروب و سكو و ابزارى كه بدان خانه را بروبند . منساق ( mons q ) ص . ع . نزد و نزديك . و كوه مايل بدرازى . منساق ( mans q ) ا . ع . خويشاوند . و تابع و پيرو . منسبة ( mansabat ) م . ع . نسب نسبا و منسبة . ر . نسب . منسبت ( monsabet ) ص . ع . رطب منسبت : رطبى كه بيشتر آن رسيده باشد . منسبك ( monsabek ) ص . ع . سيم گداخته . منسة ( mansat ) ا . ع . كهن‌سال از هر چيزى . منسة ( menassat ) ا . ع . عصا و چوب‌دستى . منستع ( monsate ' ) ا . ع مرد شتاب و كافى و رساى در كارها و چست و چالاك . منسج ( mansaj ) و ( mansej ) ا . ع . محل بافندگى و كارگاه و كارخانه نساجى . منسج ( mensaj ) ا . ع . كار چوب كه به روى جامه را بافند . و منسج الفرس : فرود سر كتف اسب . منسجر ( monsajer ) ص . ع . پيوسته رونده . و شعر منسجر : موى فرو هشته . منسجل ( monsajel ) ص . ع . آب ريخته شده . و مكتوب سجل كرده . منسحب ( monsaheb ) ص . ع . كشيده شده بر زمين . منسحط ( monsahet ) ص . ع . از دست افتاده بواسطه لغزش . و در امتداد چوب دراز لغزيده . منسحق ( monsaheq ) ص . ع . دمع منسحق : اشك روان . ج : مساحيق . و نيز منسحق : سوده شده و گرد شده و غبار شده . منسحل ( monsahel ) ص . ع . سونش شده و تابان گرديده و جلا داده شده . و خطيب بليغ . و پوست كنده شده و باز شده . منسد ( monsad ) ص . پ . مأخوذ از تازى - بسته شده و بند آمده و سد شده و مسدود گرديده و موقوف شده و باز داشته شده . و رحنه بند آمده و بسته شده . منسد ( monsadd ) ص . ع . بسته شده و بند گرديده . منسدر ( monsader ) ص . ع . آنكه مىشتابد و آنكه بشتاب مىرود . و موى فروهشته . منسدل ( monsadel ) ص . ع . موى فروهشته . و جامهء پايين افتاده . منسدم ( monsadem ) ص . ع . جراحت به شده . منسر ( mansar ) و ( manser ) و ( mensar ) ا . ع . منقار طيور گوشت‌خوار . منسر ( mensar ) ا . ع . گلهء اسبان از سى تا چهل و يا از چهل تا پنجاه و يا تا شست و يا از يك‌صد تا دو صد . و پاره‌اى از سپاه كه مقدمه لشكر بزرك باشد . منسرب ( monsareb ) ص . ع . نيك دراز . و روباه داخل شدهء در سوراخ .